واقعه ۱۸ تیر سال ۱۳۷۸ را میتوان نقطه عطفی در تاریخ جنبش دانشجویی نامید. رویدادی که با یک جرقه آغاز شد و آن، بسته شدن روزنامه سلام بود. درست در زمانیکه قتلهای زنجیره ای اتفاق افتاده بود و بسیاری از روابط اقتصادی که بین سران نظام بود و مناسباتی که در نهاد قدرت وجود داشت نیز توسط روزنامه های دوم خردادی آن دوره، منتشر شده بود و جامعه این پتانسیل را داشت که اعتراض کند به اینگونه مسائل.
نمایندگان محافظه کار مجلس پنجم در صدد بودند قانون مطبوعات را تغییر دهند، روزنامه های اصلاح طلب و منتقد را محدود کنند و راه را برای برخورد شدیدتر قوه قضاییه با روزنامه ها و روزنامه نگاران هموار کنند.
در این میان روزنامه سلام به سردبیری عباس عبدی با انتشار نامه ای از سعید امامی ، طراح اصلی قتلهای سیاسی زنجیره ای پاییز ۱۳۷۷و یکی از مدیران سابق وزارت اطلاعات و تیتری با عنوان « سعید امامی پیشنهاد اصلاح قانون مطبوعات را داده است » باعث شد این روزنامه پس از حدود هشت سال فعالیت در روز ۱۵ خرداد ۱۳۷۸ یعنی ۱۲ سال پیش توسط قوه قضاییه به مدت پنج سال توقیف شود.
در این میان روزنامه سلام به سردبیری عباس عبدی با انتشار نامه ای از سعید امامی ، طراح اصلی قتلهای سیاسی زنجیره ای پاییز ۱۳۷۷و یکی از مدیران سابق وزارت اطلاعات و تیتری با عنوان « سعید امامی پیشنهاد اصلاح قانون مطبوعات را داده است » باعث شد این روزنامه پس از حدود هشت سال فعالیت در روز ۱۵ خرداد ۱۳۷۸ یعنی ۱۲ سال پیش توسط قوه قضاییه به مدت پنج سال توقیف شود.
در جریان محاکمه این روزنامه به جز مدعی العموم، چهار شاکی دیگر حضور داشتند: محمود احمدی نژاد استاندار اردبیل در دولت هاشمی رفسنجانی و ریئس جمهور کنونی، کامران دانشجو استاندار اسبق تهران، معاون سیاسی سابق وزیر کشور و رئیس ستاد انتخابات ریاست جمهوری دهم و وزیر علوم فعلی، درویشزاده نماینده مردم دزفول در مجلس پنجم، و حمیدرضا ترقی عضو ارشد حزب موتلفه و نماینده مشهد در مجلس پنجم.
در اعتراض به تعطیلی روزنامه سلام، تظاهراتی توسط دانشجویان مقیم کوی دانشگاه که خوابگاه اصلی دانشگاه تهران میباشد، به راه افتاد که با فرا رسیدن شب کم کم این تظاهرات به خیابانهای اطراف کشیده شد.
در این زمان لباس شخصیهای رژیم به اطراف خوابگاه آمده بودند، به کوی حمله کردند و به ضرب و شتم و تخریب اموال دانشجویان پرداختند که تا صبح ادامه داشت. این حمله، به اعتراضات گسترده و چند روزه دانشجویان و مردم در تهران و شهرستانها انجامید و دست کم ۳۰۰ نفر بازداشت شدند. در دانشگاه تبریز نیز درگیریهای گسترده ای روی داد که به کشته شدن چندین نفر مانند عزت الله ابراهیم نژاد، فرشته علیزاده و تامی حامی فر انجامید.
در این زمان لباس شخصیهای رژیم به اطراف خوابگاه آمده بودند، به کوی حمله کردند و به ضرب و شتم و تخریب اموال دانشجویان پرداختند که تا صبح ادامه داشت. این حمله، به اعتراضات گسترده و چند روزه دانشجویان و مردم در تهران و شهرستانها انجامید و دست کم ۳۰۰ نفر بازداشت شدند. در دانشگاه تبریز نیز درگیریهای گسترده ای روی داد که به کشته شدن چندین نفر مانند عزت الله ابراهیم نژاد، فرشته علیزاده و تامی حامی فر انجامید.
حسین الله کرم از جمله افرادیست که به عنوان یکی از عاملان اصلی حمله به کوی دانشگاه در ان تاریخ، نامش مطرح میباشد. وی از فرماندهان سپاه و رهبران گروه انصار حزب الله بود و هم اکنون به عنوان وابسته نظامی سفارت جمهوری اسلامی در کشور کرواسی مشغول به کار است.
همچنین در جریان این حمله افرادی مانند سردار نجات، فرمانده سپاه ولی امر به همراه سردار نقدی، سردار ذوالقدر، طرح سرکوب دانشجویان و حتی عزل محمد خاتمی رئیس جمهور وقت را داشتند .
همچنین در جریان این حمله افرادی مانند سردار نجات، فرمانده سپاه ولی امر به همراه سردار نقدی، سردار ذوالقدر، طرح سرکوب دانشجویان و حتی عزل محمد خاتمی رئیس جمهور وقت را داشتند .
امیر فرشاد ابراهیمی، دبیر سیاسی پیشین گروه حزب الله، که هم اکنون از منتقدین حکومت جمهوری اسلامی میباشد میگوید؛ حسین الله کرم به عنوان رهبر گروهای حزب الله شناخته شده که البته انصار حزب الله یکی از این گروه هاست و حزب الله شاخه های مختلف دارد. هر چند عامل اصلی حمله به کوی دانشگاه شخص رهبری میباشد ولی ایشان نقش مهمی در هدایت نیروهای حزب الله به داخل کوی و وقایعی که بعد از آن اتفاق افتاد داشت.
موضوع جالب دیگر اینکه شورای امنیت ملی کشور در بیانیه ای مدیریت نابخردانه الله کرم را در هدایت نیروهای لباس شخصی به داخل کوی و وقایع پس از آن زیر سوال میبرد.
موضوع جالب دیگر اینکه شورای امنیت ملی کشور در بیانیه ای مدیریت نابخردانه الله کرم را در هدایت نیروهای لباس شخصی به داخل کوی و وقایع پس از آن زیر سوال میبرد.
حال این پرسش مطرح میشود که چرا حکومت با توجه به معدود بودن معترضان و اعتراضهای آنها اینچنین برخورد شدیدی با این گروه داشت؟
جمهوری اسلامی بر اساس تجربیاتش در برخرد با مخالفین، همانند سرکوب سازمان مجاهدین و گروه های چپ در دهه شصت، میداند اگر اجازه بروز انتقاد را بدهد، قطعا اعتراضات به صورت توده ای در میاید آن هم زمانیکه قشر دانشجو که عموما وابستگی به جایی ندارد و مطالبات روز جامعه را بیان میکند، هدایت کننده جریانهای اعتراضی باشد و به این دلیل اعتراضات را در نطفه سرکوب میکند.
جالب اینکه رهبر جمهوری اسلامی، بدلیل فریب افکار عمومی و بر انگیختن بیشتر نیروهایش علیه این جنبش، طی سخنرانی و تظاهر به مظلومیت، اعلام میکند که اگر یک دانشجو فریب خرده، حرفی زده، کاری کرده من از او صرف نظر میکنم، اگر عکس مرا آتش زدند، پاره کردند سکوت کنید و در برابر حرکتی مثل اهانت به رهبری که خون شما را به جوش می آورد سکوت کنید. که در عمل عکس آن اتفاق میافتد. چندین تن از دانشجویان از جمله احمد باطبی، منوچهر و اکبر محمدی به خاطر به راه انداختن تظاهرات به اعدام محکوم میشوند که این احکام بعدا به
حبسهای طولانی مدت بدل شد و اکبر محمدی در زندان در گذشت.
در این میان نه تنها هیچکدام از اعضا و فرماندهان انصار و حزب الله محاکمه نشدند، دادگاه تنها یک سرباز نیروی انتظامی را بخاطر دزدیدن یک ریشتراش از خوابگاه دانشجویان محکوم کرد.
همچنین پس از انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری، نیروهای لباس شخصی و همچنین گارد ویژه نیروهای انتظامی به همراه یگان ویژه سپاه پاسداران، شامگاه بیست و چهارم خردادماه به کوی دانشگاه تهران حمله کردند و بیش از صد تن از دانشجویان را بازداشت کردند. بعضی از منابع خبری نیز از کشته شدن پنج تن از دانشجویان به دست مهاجمان خبر دادند.
این بار نیز قربانیان و دانشجویان آسیب دیده کوی دانشگاه در جایگاه متهم قرار گرفتند. از طرف نهادهای قضایی جمهوری اسلامی حکم قضایی صادر شد و ۱۴ تن از دانشجویان با احکام قضایی مانند حبس، جریمه و شلاق روبرو شدند.
به امید محاکمه سیاسی و حقوقی مسولین و رهبران جنایتکار جمهوری اسلامی توسط مردم ایران و زندگی در ایرانی آزاد.
هفتم ژوئیه 2011
۱۷ تیر ۱۳۹۰
۱۷ تیر ۱۳۹۰
افشین کریمی
No comments:
Post a Comment